Odbudowa kości pod implanty – jak wygląda zabieg?

Odbudowa kości pod implanty - planowanie

Zanik kostny, niezależnie od przyczyny jego wystąpienia, zawsze powoduje dla pacjenta negatywne konsekwencje. Kość zanika zaraz po usunięciu zęba i jest to proces postępujący. Jego tempo zależy od wielu czynników: ogólnego stanu zdrowia, stanu odżywienia, niedoborów witamin i minerałów, współistniejących chorób przewlekłych, także wieku.

Na czym polega odbudowa kości pod implanty?

Najkorzystniejszym postępowaniem po ekstrakcji zęba jest – w przypadku braku przeciwwskazań – natychmiastowa implantacja. Jeśli do takiego zabiegu z różnych przyczyn nie doszło, to po pewnym czasie wielce prawdopodobna będzie konieczność wykonania odbudowy kości przed wprowadzeniem implantu.

Przygotowanie podłoża kostnego pod implant, czyli augmentacja kości to zabieg, którego celem jest odbudowanie tkanki kostnej, w sytuacji kiedy doszło do jej zaniku. Taki zanik dotyczy wyrostka zębodołowego szczęki i /lub części zębodołowej żuchwy.

Wskazania, czyli kiedy konieczna jest odbudowa kości pod implanty

Wskazaniem do zabiegu jest stan, w którym brak jest wystarczającej objętości podłoża kostnego. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być wiele:

  • niewłaściwa higiena jamy ustnej,
  • źle dobrane uzupełnienie protetyczne,
  • choroby przyzębia,
  • ubytki zębowe,
  • kieszenie przyzębne,
  • parodontoza.

Metody odbudowy kości pod implanty

Lekarz – odbudowując kość szczęki lub żuchwy – może w zależności od sytuacji wybrać odbudowę poprzez:

  • uzupełnienie autogenne, czyli pobranie własnego materiału kostnego z bródki lub okolicy za zębami trzonowymi, okolicy guza szczęki, rzadziej z talerza biodrowego i kości piszczelowej;
  • uzupełnienie allogenne, czyli zastosowanie materiału kostnego z banku kości;
  • uzupełnienie alloplastyczne, czyli  użycie materiałów kościopodobnych, wykonanie augmentacji GBR (Guided Bone Regeneration).

Szczegółowe informacje o zabiegach z zakresu implantologii znajdują się na naszej stronie: implanty zębów.

Przebieg zabiegu augmentacji kości

Zabieg augmentacji kości wykonywany jest w sterylnych warunkach, najczęściej w znieczuleniu miejscowym, rzadziej w znieczuleniu ogólnym. Wyboru metody znieczulenia dokonuje lekarz wspólnie z pacjentem. Niezależnie od rodzaju znieczulenia jest on całkowicie bezbolesny. Na okres pooperacyjny, aby do minimum ograniczyć dyskomfort będący następstwem zabiegu, pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i antybiotyki. Zabezpieczenie farmakologiczne skutecznie zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań. Ważnym warunkiem uniknięcia działań niepożądanych jest ścisłe przestrzeganie przez pacjenta zaleceń lekarskich.

Przebieg zabiegu:

  • wprowadzenie materiału kościopodobnego w głąb ubytku,
  • pokrycie wprowadzonego materiału śluzówką (nie zawsze wykonywane),
  • wprowadzenie błon zaporowych wykonanych z materiału resorbowalnego lub nieresorbowalnego.

Implantacja po odbudowie kości

Po upływie 3-6 miesięcy (jest to okres osobniczo zmienny ze względu na różną szybkość integracji zastosowanego materiału z kością własną pacjenta) lekarz implantolog ocenia jakość podłoża kostnego pod implant wykonując diagnostykę radiologiczną i ustala z pacjentem termin implantacji.